Vanaf 1 september treedt Bjorn Truijens toe tot het bestuur van Pensioenfonds voor de Architectenbureaus. Hij brengt veel ervaring mee op het gebied van pensioenbestuur, risicomanagement en complexe IT- en datavraagstukken. Maar pensioen begint voor hem ook heel praktisch: met vrienden en familie rond de barbecue.

Wat spreekt je aan in de bestuursrol bij Pensioenfonds voor de Architectenbureaus?

Ik kom bij verschillende pensioenfondsen en zie daardoor meerdere manieren van werken. Het is waardevol om die ervaringen met elkaar te verbinden. Pensioenfonds voor de Architectenbureaus zocht bovendien een bestuurder met kennis van risico- en performancemanagement, met een accent op IT. Dat sluit goed aan bij mijn achtergrond.

Ook de duidelijke beroepsgroep spreekt mij aan. Je kunt je als fonds echt verdiepen in de mensen voor wie je het doet. Via een familielid ken ik de wereld van architecten al een beetje. Ik heb veel respect voor de creativiteit en het harde werken in de sector.

Welke ervaring neem je mee?

Ik heb zelf aan grote IT- en datamigraties gewerkt, onder meer na overnames. Later hield ik mij bezig met cloudplatforms, security, compliance en risicomanagement. Daardoor weet ik wat er in de praktijk nodig is om een bestuurlijk besluit uit te voeren. Dat helpt mij om de juiste vragen te stellen. Niet alleen: staat het goed op papier? Maar ook: kan het in de praktijk werken en zijn de risico’s goed beheerst?

Je organiseert pensioenbarbecues. Hoe is dat ontstaan?

Pensioen werd voor vrienden en familie ineens relevanter toen er kinderen kwamen. Ze wilden weten wat er geregeld was en wat er zou gebeuren als hun situatie veranderde. Toen dacht ik: kom bij mij langs, dan zorg ik voor de barbecue en praten we erover.

Ik leg in ongeveer een uur de basis uit. Daarna loggen we samen in op Mijnpensioenoverzicht.nl. Met een drankje erbij houden mensen hun aandacht er vaak net wat langer bij. Maar het belangrijkste is dat pensioen zo minder abstract wordt. Mensen gaan naar huis met een beter beeld van wat zij hebben en waar zij nog naar moeten kijken.

We staan voor de overgang naar de vernieuwde pensioenregeling. Wat moet vooral goed gaan?

Deelnemers moeten zo min mogelijk merken van alles wat achter de schermen gebeurt. De systemen en processen moeten klaar zijn. Uitkeringen en premie-inningen moeten doorgaan en wijzigingen moeten goed worden verwerkt. Niemand wil horen dat een bedrag later komt of dat er nog een correctie volgt. Een goede overgang is dus vooral een overgang zonder gedoe.

Tegelijk is dit meer dan een technisch project. Het vernieuwde stelsel vraagt ook om een andere manier van besturen, monitoren en samenwerken. We moeten niet alleen de overstap goed laten verlopen, maar daarna ook goed blijven monitoren en waar nodig bijsturen.

Hoe kijk je naar de nieuwe regels voor pensioen?

Ik ben positief over de verandering. Door onder meer arbeidsmobiliteit en vergrijzing werd het oude stelsel steeds moeilijker houdbaar. De solidaire premieregeling is een goede tussenvorm: zij combineert persoonlijker inzicht met collectieve en solidaire elementen.

Deelnemers kunnen straks beter zien hoeveel geld er in hun pensioenpot zit. Dat past bij hoe mensen pensioen ervaren: als iets dat over hun eigen toekomst gaat. Als je beter ziet wat er voor jou is geregeld, komt pensioen ook dichterbij.

Wat hebben deelnemers nodig om vertrouwen te houden?

Wat ik in de sector heb gezien: stond een fonds er financieel goed voor en gingen de pensioenen omhoog, dan was het vertrouwen hoog. Stond het er minder goed voor, dan zakte het vertrouwen, ook al deed dat fonds het op heel veel andere vlakken beter. Dat begrijp ik ook. Het gaat uiteindelijk om je oude dag en om wat je maandelijks op je rekening krijgt.

Daarom moeten we niet alleen algemene verhalen vertellen, maar vooral laten zien wat de verandering voor iemand persoonlijk betekent. Wat geldt voor jou? Welke keuzes heb je? En wat kun je zelf doen? Goede keuzebegeleiding is daarbij belangrijk.

Wat vind je belangrijk in de samenwerking binnen een bestuur?

Vooral luisteren. Ik heb soms snel een richting in mijn hoofd, maar een ander perspectief kan laten zien dat ik informatie mis of dat een andere aanpak beter is. Daarom moeten verschillende inzichten echt op tafel komen. Tegelijk kan een bestuur niet eindeloos blijven praten. Op een gegeven moment neem je een besluit. Daarna volg je goed wat er gebeurt en stuur je bij als dat nodig is. Bij verschillende belangen zoek ik altijd naar het gemeenschappelijke doel: een goed pensioen voor de deelnemers van nu en voor de deelnemers van later.

Wat wil je over een jaar bereikt hebben?

Dan wil ik dat deelnemers hun transitieoverzicht hebben ontvangen en begrijpen wat de vernieuwde regeling voor hen betekent. De uitkeringen, premies en wijzigingen moeten goed lopen. Vanuit mijn eigen aandachtsgebied wil ik ook dat we stappen hebben gezet met performancemanagement: heldere afspraken, goede monitoring en informatie waarop het bestuur kan sturen. Hoe dat nu precies is ingericht, wil ik na mijn start eerst goed leren kennen.

Wanneer is jouw termijn een succes?

Pensioen gaat over de lange termijn. Succes is bovendien nooit het werk van één bestuurder, maar van het hele bestuur en alle partijen daaromheen. Mijn ideaalbeeld is dat deelnemers en werkgevers zo tevreden zijn dat zij ook zonder verplichtstelling voor ons fonds zouden kiezen. Daar wil ik het fonds een stap dichterbij brengen.

En voor deelnemers heb ik dezelfde boodschap als op mijn pensioenbarbecues: kijk regelmatig op Mijnpensioenoverzicht.nl. Wacht daar niet mee tot je 45 bent. Misschien is alles goed geregeld. Zo niet, dan weet je op tijd dat je iets moet doen.